Από την Παλιά στην Νέα Αλικαρνασσό με κειμήλια της Μικράς Ασίας – Συλλογή

1175

Από την Μικρά Ασία στην Κρήτη με μοναδικά πολιτισμικά κειμήλια σε υφαντά, πλεκτά, κεντητά

Δείτε επίσης και τις προηγούμενες εντυπωσιακές συλλογές:
Γράφει ο Τσεπαπαδάκης Α. Ανδρέας,
Συνεχίζουμε με το τρίτο μέρος των άρθρων για τα κειμήλια από την Μικρά Ασία στην Νέα Αλικαρνασσό Ηρακλείου Κρήτης. Όλοι οι πρόσφυγες, όπως είχαμε αναφέρει, της Μικράς Ασίας μπορεί να μην κατάφεραν να μεταφέρουν όλα τα υπάρχοντα τους λόγο του τρόπου ή των συνθηκών που έφυγαν από εκεί. Κατάφεραν όμως και διέσωσαν μεταφέροντας αρκετά πράγματα πρώτης ανάγκης στην Ελλάδα και στην προκειμένη περίπτωση στην Κρήτη και ειδικά στην Νέα Αλικαρνασσό.
Τα παρακάτω εκθέματα όπως και τα προηγούμενα είναι από διάφορες οικογένειες που κατάφεραν στο πέρασμα των 90 και πλέον χρόνων να έχουν διασώσει κειμήλια κρατώντας από τους γονείς ή τις γιαγιάδες/παππούδες τους.
Ας κοιτάξουμε στο μέρος ΙΙΙ αυτού του ταξιδιού στις μνήμες ότι είχε σχέση με ύφασμα, πλέξη και ύφανση.

Ταγάρι

Ταγάρι
Εσωτερικό του ταγαριού
Το ταγάρι ήταν η τσάντα που έβαζαν τα απαραίτητα πράγματα για το δρόμο σε ταξίδι ή εκδρομή, για το χωράφι, για το μαντρί, για την οικοδομή ή για οποιαδήποτε δουλειά έκαναν στην Μικρά Ασία ή και εδώ στην Κρήτη. Το ταγάρι είναι η αντίστοιχη βούργια των Κρητικών αφού είχε τις ίδιες χρήσης. Σήμερα βέβαια και το ταγάρι αλλά και η Κρητική βούργια έχουν αντικατασταθεί με τις τσάντες πλάτης που έχουμε για τις αντίστοιχες εργασίες.
Ταγάρι 3
Ταγάρι οπτική εικόνα λεπτομέρειες και χρώματα σχεδίων
Ήταν πάντα ένα απαραίτητο εξάρτημα γιαυτό και σχεδόν όλα τα σπίτια είχαν ένα τέτοιο ή και περισσότερα ταγάρια που πήραν μαζί τους φεύγοντας από την Μικρά Ασία. Το σημαντικό είναι ότι υπάρχουν πολλά τα οποία φυλάσσονται σαν κειμήλια στα σπίτια πολλών Αλικαρνασσωτών. Εδώ φαίνεται πάλι ότι η υφαντική ήταν παραδοσιακή εργασία των γυναικών της Μικράς Ασίας.

Χαλάκι

Χαλάκι κειμηλιο
Στενόμακρο χαλάκι
Ένα πολύχρωμο χαλάκι εξαιρετικής ομορφιάς και χρωματικής πανδαισίας. Χρησίμευσε σε πολλές περιπτώσεις στις δύσκολες καταστάσεις που βιώσαν στην προσφυγιά μέχρι να έχουν την ποθητή στέγη διαμονής αλλά και μετά.
χαλια μικρας ασιας
Πανέμορφοι συνδυασμοί χρωμάτων και σχεδίων
Είναι γεγονός ότι όλα τα εκθέματα επιβιώσαν διότι το συναισθηματικό δέσιμο με όλα τα αντικείμενα ήταν τόσο δυνατό που όταν ταχτοποιήθηκαν και αντικαταστάθηκαν πιθανά από άλλα αυτά φυλάχτηκαν σαν κειμήλια και ανάμνηση των δύσκολων χρόνων της προσφυγιάς.
μικρα ασια κειμηλια
Πανέμορφοι συνδυασμοί χρωμάτων και σχεδίων
Τα χρώματα είναι σε μια εκπληκτική σύνθεση που το μάτι δεν χορταίνει να το κοιτάζει. Η ποιότητα ύφανσης εξ ίσου πολύ καλή, οι κλωστές πολύ ανθεκτικές, τα χρώματα αρμονικά δεμένα και σε συνδυασμό με το συναισθηματικό δέσιμο διατήρησαν αυτό το πανέμορφο χαλάκι μέχρι σήμερα.
χαλακι μικρα ασια
Οι φούντες στις άκρες των δύο πλευρών

Κουρελού

κουρελου αλικαρνασο Ομορφοσχεδιασμένη κουρελού σε μπακλαβαδωτό σχήμα για τις ανάγκες του σπιτιού αντί για μικρά χαλάκια αλλά και για μεγάλα χαλιά όσοι δεν είχαν την οικονομική δυνατότητα αγοράς χαλιών ή να υφάνουν. Η χρήση της κουρελούς ήταν συχνότατη από την Μικρά Ασία αλλά και μετέπειτα στην Κρήτη.
Οι πρόσφυγες δεν απαρνήθηκαν τις δραστηριότητες που έκαναν στην Μικρά Ασία και τις συνέχισαν και στο νέο τόπο που ήλθαν. Η παραπάνω κουρελού ξεκίνησε στην Μικρά Ασία και ολοκληρώθηκε στην Κρήτη όπου και χρησιμοποιήθηκε έως ότου έγινε κειμήλιο στην συλλογή της οικογενείας δημιουργίας της.
κουρελου
Όπως φαίνεται τα κομμάτια υφάσματος που περίσσευαν ήταν πάντα χρήσιμα για μια κουρελού αυτού του τύπου που με πολύ γούστο και τέχνη έφτιαχναν οι Μικρασιάτισες νοικοκυράδες της Νέας Αλικαρνασσού.

Επίλογος

Είναι γεγονός παρ’ όλες τις δυσκολίες που αντιμετώπισαν οι Νέο Αλικαρνασσώτες όλα αυτά τα χρόνια (περίπου 90 χρόνια) δεν ξέχασαν την πολιτιστική κληρονομιά τους, διατηρώντας τα κειμήλια τους που σίγουρα αν βρεθεί ο χώρος για το Μουσείο Μικρασιάτικης Ιστορίας θα γεμίσουν το κτήριο με ανυπολόγιστης πολιτιστικής αξίας πράγματα που βρίσκονται τώρα σε μεμονωμένες οικογένειες. Είναι κρίμα τόσοι «θησαυροί» να υπάρχει φόβος να χαθούν ή να καταστραφούν στο πέρασμα του χρόνου.
Κλείνοντας μπορούμε να πούμε ότι τα κειμήλια στην Νέα Αλικαρνασσό υπάρχουν και περιμένουν μια θέση στο Μουσείο Μικρασιατικής Ιστορίας να το κοσμήσουν για να μην χαθούν οι τελευταίες μνήμες όπως χάθηκαν πάρα πολλές προφορικές ιστορίες και μνήμες που άξιζε να κρατηθούν και χάθηκαν για πάντα. Αξίζουν όλα αυτά τα κειμήλια μια δεύτερη ευκαιρία ζωής για να θυμίζουν στους παλαιότερους και στους νεώτερους ότι οι παππούδες τους και οι γιαγιάδες τους έφεραν και πολιτισμό μέσα στην τόση δυστυχία τους όπως φαίνεται.
Ευχή όλων πιστεύω ότι είναι τα κειμήλια που διαθέτουν να εμπλουτίσουν το μουσείο και να λειτουργήσουν όλα αυτά σαν πηγή έμπνευσης αλλά και μνήμης.

 Δείτε Ακόμα: