Γιατί χαίρονται οι Τούρκοι με την εκλογή Τραμπ

1351

Οι Τούρκοι ήδη τρίβουν τα χέρια τους προσδοκώντας να γίνει ξανά η Τουρκία ο “παίχτης” κλειδί στην περιοχή απ’ τη Συρία ως το Ιραν, εξασφαλίζοντας έτσι τα νώτα της μέσω της αποδυνάμωσης των Κούρδων.
Και στην άλλη πλευρά του Αιγαίου έχουν κάθε λόγο να είναι αισιόδοξοι “διαβάζοντας” τα όσα έχουν πει ως τώρα οι άνθρωποι που θα καταλάβουν όπως όλα δείχνουν θέσεις – κλειδιά στη νέα κυβέρνηση των ΗΠΑ υπό την ηγεσία του Ντόναλντ Τραμπ.

Οι άνθρωποι που θα αναλάβουν κρίσιμα υπουργεία στην προεδρία Τραμπ τάσσονται ανοιχτά υπέρ της Τουρκίας
– Θα επιστρέψουμε στα παλιά μεγαλεία με την Τουρκία λέει ο αντιπρόεδρος, Μάικ Πένς
– Λάτρης του Κεμάλ Ατατούρκ ο υποψήφιος νέος υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ
– “Η σύμμαχος Τουρκία χρειάζεται τη στήριξή μας” λέει ο επικρατέστερος για υπουργός Άμυνας

Τα γεράκια του Ταμπ στηρίζουν Τουρκία – Τι αλλάζει για την Ελλάδα

Ένας από τους φακέλους που θα βρει μπροστά του ο Ντόναλτ Τραμπ όταν ορκιστεί και καθήσει στο οβάλ γραφείο θα είναι αυτός των σχέσεων με την Τουρκία.

Σε αυτόν θα υπάρχουν τρία θέματα, υπογραμμισμένα και πιθανότατα με έντονα στοιχεία: Η συνεργασία για το μέλλον της Συρίας, η διακοπή ή όχι της στήριξης στο PYD (κούρδοι της Συρίας) και η έκδοση του Φετουλάχ Γκιουλέν. Σε πρώτη φάση τα τρία αυτά κεφάλαια θα καθορίσουν την πορεία των σχέσεων Τουρκίας -ΗΠΑ στην εποχή Τραμπ.

  Αν κρίνουμε από τα όσα άφησε να εννοηθούν στην προεκλογική του εκστρατεία, παρά τις αντιφάσεις που υπήρχαν ορισμένες φορές, στο θέμα της Συρίας ο Τραμπ θεωρεί προτεραιότητα τον αγώνα κατά του Ισλαμικού Κράτους. Για το θέμα αυτό ο κ. Τραμπ έχει δηλώσει ότι θα ήθελε να συνεργαστεί με την Μόσχα.Σε αυτό το πλαίσιο, αναλυτές συγκλίνουν στο ότι υπό την διοίκηση Τραμπ είναι πιθανή μια έντονη κινητικότητα στο τρίγωνο Μόσχας – Ουάσιγκτον – Τουρκίας.

Εξάλλου ο Τραμπ είναι γνωστός για την αντίθεσή του στις στρατιωτικές επιχειρήσεις με στόχο την αλλαγή καθεστώτων στην Μέση Ανατολή. Ο κ. Τραμπ που επέκρινε την εισβολή στο Ιράκ, δείχνει ότι σκοπεύει σταδιακά να περιορίσει την εμπλοκή των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή. Η υλοποίηση αυτής της πολιτική μπορεί να σημαίνει ότι οι ΗΠΑ θα ζητήσουν πιο ενεργή συμμετοχή από τους τοπικούς συμμάχους τους.

Σ’ αυτή την εξίσωση κλειδί θα αποτελέσει η ενίσχυση του PΥD με εξοπλισμούς από τις ΗΠΑ. Εδώ διαπιστώνεται διάσταση απόψεων Τουρκίας – ΗΠΑ. Τον περασμένο Ιούλιο σε συνέντευξη που έδωσε ο κ. Τράμπ στους Times της Νέας Υόρκης, είχε πει πως θαυμάζει τις δυνάμεις των Κούρδων. Όταν δε του τόνισαν την αντίθεση της Τουρκίας στο PΥD απάντησε: «Είμαι θαυμαστής των κουρδικών δυνάμεων. Από την άλλη έχουμε τις δυνατότητες για πάρα πολύ καλή συνεργασία με την Τουρκία. Εάν μπορέσουμε να συγκεράσουμε αυτά τα δύο θα είναι υπέροχα».

Την ίδια ώρα η Τουρκία αναδεικνύεται σε έναν ισχυρό χρηματοδότη της αμυντικής βιομηχανίας των ΗΠΑ με την αγορά των τελευταίας γενιάς αεροσκαφών F35 και η πολιτική μέσω αγοράς όπλων αποτελεί πολλές φορές το καλύτερο όπλο στη διπλωματική σκακιέρα ακόμη και απέναντι στα… όπλα.

Απαντώντας, τότε, σε ερώτηση αν «θα πιέσει τον Ερντογάν να συμμορφωθεί με τις αρχές του κράτους δικαίου», ο Τραμπ είχε πει: «Υπάρχουν και στις ΗΠΑ πολλά προβλήματα στο θέμα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Όντας εμείς σε αυτήν την κατάσταση δεν μπορούμε να νουθετούμε τους άλλους σε θέματα ελευθεριών». Ούτως ή άλλως ένας από τους λόγους που η τουρκική εξωτερική πολιτική θεωρούσε πάντα πιο κοντά τους ρεπουμπλικανούς ήταν η γενικότερη τοποθέτηση των ρεπουμπλικανών σε θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

  Στο θέμα της έκδοσης του Γκιουλέν η πολιτική Τραμπ δίνει ελπίδες στην Τουρκία, καθώς κατά την προεκλογική περίοδο το επιτελείο του νικητή των εκλογών είχε κατηγορήσει την Χίλαρι Κλίντον, ότι στήριζε τον Φετουλάχ Γκιουλέν. Μάλιστα ο σύμβουλος του Τραμπ, Πίτερ Ναβάρο είχε εκφράσει τον ισχυρισμό ότι η οργάνωση του Γκιουλέν στήριξε την Κλίντον.

——————————————————————-

Πηγή: ΑΠΕ/ΜΠΕ