Οι λουκουμάδες, τα μνημόσυνα και τα εγκαίνια στην Τουρκία

1979
Ανακαλύψτε: « H Νέα Αυθεντική Συλλογή Κοσμημάτων από την Κωνσταντινούπολη »

Γράφει η Κατερίνα Αντωνίου, 

Από μικρή είχα μια ιδιαίτερη αδυναμία στους λουκουμάδες. Λουκουμάδες είτε με μέλι και κανέλα είτε με σοκολάτα ακόμα και σκέτους.

Παρακαλούσα θυμάμαι την μάνα μου να μου φτιάξει. Ήταν ένα γλύκισμα που την εποχή μου δεν το έβρισκες έξω σε μαγαζιά. Αργότερα το επάγγελμα του λουκουματζή απλώθηκε, ανοίξανε μαγαζιά, έβρισκες εύκολα πια αυτή την παιδική λιχουδιά. Φρέσκοι, ζεστοί ζεστοί σε πιατάκι ή πλαστικό μπολάκι με μπόλικο μέλι.

 

Κάποια στιγμή λοιπόν περπατώντας στην Σμύρνη είδα σε έναν δρόμο να στέκεται ουρά από ανθρώπους μπροστά σε ένα κλειστό βανάκι και να φεύγουν με χάρτινες σακούλες στα χέρια. Αυτό το κλειστό βανάκι το είδα έπειτα πολλές φορές, μπροστά σε σπίτια, μπροστά από Τζαμί ακόμα και μπροστά από μαγαζιά.

 

Εδώ λοιπόν για να μην τα πολυλογούμε όταν έχουν μνημόσυνο τα δικά μας κόλλυβα είναι οι δικοί τους λουκουμάδες. Κάθεσαι στην ουρά, μικρή ή μεγάλη και παίρνεις όσους λουκουμάδες θέλεις. Ναι ναι , όσους θέλεις. Οι νοικοκυρές από τα σπίτια κατεβαίνουν με μεγάλο πλαστικό σκεύος, οι περαστικοί παίρνουν χαρτοσακούλα και εργαζόμενοι παίρνουν χαρτοσακούλες για όλο το προσωπικό.

Μην ξεχνάμε είναι για “καλό” για “χαΐρι” που λένε και εδώ. Κάτι σαν τα δικά μας κόλλυβα δηλαδή.

 unnamed3

Φυσικά και έχω σταθεί στην ουρά, μην ξεχνάμε οι παιδικές αναμνήσεις δεν μας φεύγουν ποτέ από το υποσυνείδητο. Στην ουρά λοιπόν, αρχικά αμίλητη, αργότερα έμαθα σαν σε ποίημα και τι πρέπει να πω -“Allah kabul etsin”. Έλα, όμως που εγώ νόμιζα ότι έλεγα “ο θεός να τον συγχωρέσει ”….

κάποια στιγμή μόλις τα Τουρκικά μου έγιναν ελαφρώς καλύτερα, πήρα θάρρος και εκτός από το ποιηματάκι μου είπα να πιάσω και κουβέντα. -“Αλλαχ καμπούλ ετσίν” λοιπόν και -“συγγενείς σας ο συγχωρεμένος;” συνέχισα.

– “όχι” μου απαντάει ένας που μου έβαζε τους λουκουμάδες μου στην σακούλα, εγκαίνια έχω στο μαγαζί μου.

Σοκ για μένα, ευτυχώς η προφορά μου με έσωσε μιας και οκ, “οι ξένοι” δεν γνωρίζουν.

Από τότε και μετά παρατήρησα, όχι μόνο το βανάκι (διαμορφωμένο μέσα με όλα τα μηχανήματα του λουκουμά) αλλά και που ήταν παρκαρισμένο. Αν είναι μπροστά σε Τζαμί ή σε σπίτι είναι μνημόσυνο, μπροστά σε μαγαζί εγκαίνια. Δηλαδή ούτε και έτσι είναι σίγουρο αλλά είναι αρκετά πιο ασφαλής η πρόβλεψη.

Οι λουκουμάδες λοιπόν εδώ είναι για “καλό” είτε είναι να μνημονεύσουν νεκρό είτε για την έναρξη επιχείρησης είτε απλά έτσι να δώσουν στον κόσμο. Είναι πάντα δωρεάν και ο λουκουματζής δεν προλαβαίνει να πάει από το ένα σοκάκι στο άλλο.

 unnamed4

Άλλωστε και το γνωστό ποιηματάκι μου “Αλλαχ καμπούλ ετσίν” δεν σημαίνει “ο θεός να τον συγχωρέσει ” αλλά “ο θεός να το δεχτεί” και εννοούνε να δεχτεί αυτή την πράξη είτε λοιπόν είναι για συγχώρεση είτε για καλό.

 170820121104137349642_2

Όταν βρεθείτε μπροστά σε τέτοιο βανάκι, περιμένετε στην ουρά και θα πάρετε λουκουμάδες ζεστούς ζεστούς σε όποιο σχήμα φαντάζεστε και με ό,τι γεύση θέλετε.

Πηγή: globalview.gr