Σε περίοπτη θέση

880

Όταν σε ένα από τα κεντρικότερα βιβλιοπωλεία της πόλης πλησιάζεις τον πάγκο με τα memorabilia της λογοτεχνίας που προτείνονται στον χίπσερ αναγνώστη της παγκόσμιας μητρόπολης και τον ψαγμένο τουρίστα και βλέπεις σε περίοπτη θέση, δίπλα στον Όσκαρ Γουάιλντ, τον Κάφκα, τον Ντοστογιέφσκι , τον Γκαίτε και άλλα ιερά τέρατα της παγκόσμιας λογοτεχνίας τον Νίκο Καζαντζάκη και τον Ζορμπά του, τότε συμβαίνουν δύο πράγματα:

Πρώτον συγκινείσαι και νιώθεις και πάλι περήφανος ως συμπολίτης -κυριολεκτικά συμπολίτης – και ως αναγνώστης και μελετητής του μείζονος συγγραφέα και στοχαστή.

Δεύτερον, αγοράζεις (με χαρά παιδιού στο Jumbo) τα σχετικά αναμνηστικά και ας σου είναι τελείως περιττή και μία ακόμα κούπα καφέ και ένα σημειωματάριο με λευκές σελίδες.

Είναι άλλωστε αυτό το όμορφα περιττό που σε κάνει να νιώθεις πλούσιος και ευτυχής.