Τότε και τώρα. Ένα εκπληκτικό ταξίδι στο χρόνο μέσα από εικόνες [Συλλογή 6]

1859
Ανακαλύψτε: « H Νέα Αυθεντική Συλλογή Κοσμημάτων από την Κωνσταντινούπολη »

Ακόμα ένα εκπληκτικό αφιέρωμα του Θοδωρή Μπουφίδη

Τα χαρακτηριστικά των ημερών αποτέλεσαν το έναυσμα για ένα ακόμα Τότε και τώρα, με εικόνες από το παρελθόν, με σκέψεις για το παρόν και την επόμενη μέρα και με χαλαρωτική διάθεση.

Σαλεπιτζής της Πόλης στα χρόνια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας ποζάρει χαμογελώντας στον φωτογραφικό φακό
Ο σαλεπιτζής των ημερών μας με στέκι το Κάρακιόι κατσουφιασμένος και κακοδιάθετος

Τραβώντας την ανηφόρα για το Πέραν με γοργές δρασκελιές, δεν αργεί να φανεί και ο Πύργος του Γαλατά. Και μπορεί σήμερα να είναι ένα από τα πιο αναβαθμισμένα τουριστικά σημεία της Πόλης μα τον προπερασμένο αιώνα η εικόνα γύρω από τον Πύργο ήταν εντελώς διαφορετική. Καλύβια, χώματα και ταφόπλακες τον περιτριγύριζαν, μαρτυρώντας πως σε τούτον τον λόφο δεν ήταν όλα πάντοτε αριστοκρατικά και κοσμοπολίτικα.

Ο χώρος γύρω από τον Πύργο του Γαλατά πραγματικά αγνώριστος και περιτριγυρισμένος από μουσουλμανικές ταφόπλακες και χώματα
Στις μέρες μας δεν υπάρχουν ταφόπλακες αλλά καφετέριες, εστιατόρια και κάθε λογής εμπορικών μικρομάγαζων
Τότε ο Πύργος με εμφανή τα διπλανά οχυρωματικά τείχη…
….στις μέρες μας και εδώ καφετέριες. Ακόμα και ο Πύργος άλλαξε ελαφρώς μορφή αφού η στέγη του έχει αντικατασταθεί έπειτα από την καταστροφή που προκάλεσε καταιγίδα

.

Δεκαετίες αργότερα όμως το Πέραν άρχισε να αποκτά την γνωστή του ταυτότητα με κύρια στοιχεία τον Ελληνισμό και τους εκπροσώπους της Ευρώπης. Τότε που η χρυσή εποχή της πολυπολιτισμικής Πόλης ήταν απλωμένη στις περισσότερες πτυχές της. Τότε που όλα έδειχναν οτι το όνειρο του Ελληνισμού έφθανε προς την πραγμάτωσή του.

Το κτίσμα στα δεξιά η είσοδος του μετρό (διάβασε και εδώ). Αριστερά διακρίνεται επιγραφή καταστήματος με την ονομασία “Καμιτσόπουλος” άμαξες και άνθρωποι με κοστούμια και φορέματα πλαισιώνουν την φωτογραφία
Η ίδια φωτογραφία τώρα. Τολμώ να παρατηρήσω έλλειψη γοητείας και ρομαντισμού

.

Είναι γνωστόν πως οι περισσότεροι βυζαντινοί ναοί καταστράφηκαν στο πέρασμα των αιώνων ενώ η πλειοψηφία των εναπομείναντων μετατράπηκαν σε τζαμιά. Άλλοι απέμειναν σχεδόν ανέπαφοι, άλλοι αλλοιώθηκαν πάρα πολύ ενώ σε αρκετούς έγιναν προσθήκες, πιθανόν και αναγκαίες για να παραμείνουν στην θέση τους ύστερα από κάποιες καταστροφές όπως σεισμοί και πυρκαγιές. Τέτοιες οικοδομικές “παρεκτροπές” είναι εμφανείς σε ναούς όπως της Μονής Παντεπόπτου.

Φωτογράφοι του παρελθόντος αποθανάτισαν τέτοιους ναούς και έτσι μπορούμε να τους συγκρίνουμε με την εικόνα των ημερών μας, με την πιθανότητα να υπάρχει και συνέχεια σε κάποιον επικείμενο μελλοντικό αιώνα.

Η Μονή Παντεπόπτου εγκαταλελειμμένη και σε κακά χάλια. Με αλλοιωμένη την νότια αψίδα της από νεότερες και άκομψες προσθήκες. Τριγύρω ξυλόσπιτα, κοτούλες αλλά και μια γυναικεία παρουσία στο παράθυρο να παρατηρεί τον φωτογράφο του παρελθόντος επί το έργον
Η Μονή σήμερα με την ορθά ανακατασκευασμένη αψίδα. Το περίγραμμα των σπιτιών παραμένει ίδιο, Σε αντίθεση με την φωτογραφία του παρελθόντος εδώ δεν φαίνεται να με παρατηρεί κανείς
Οι εργασίες αποκατάστασης των βυζαντινών αριστουργημάτων ξεκίνησαν μετά την ίδρυση του τουρκικού κράτους με πρωτεργάτες το Αμερικάνικο Βυζαντινώ Ινστιτούτο. Σε μια πιο πρόσφατη φωτογραφία του παρελθόντος με παρουσία τουριστών
Λίγοι τουρίστες καταφθάνουν στις μέρες μας ως εδώ. Οι γιαλαντζί δερβίσηδες και τα ευκολοπρόσιτα παζάρια φαντάζουν πιο ευκολοπρόσιτα
Φωτογραφία περασμένων δεκαετιών με φόντο την Αγία Σοφία. Άλλες εποχές γύρω από το Σουλτάναχμέτ. Στο κάτω μέρος της φωτογραφίας πεταμένα σκουπίδια με άναρχο τρόπο
Τώρα με σαφώς καλύτερη εικόνα
Το τζαμί Σουλτάναχμέτ δίχως την γνωστή πλατεία…
…των ημερών μας
Στο Εγιούπ και τα γύρω μαυσωλεία δεν άλλαξε σχεδόν τίποτα….δεν είναι άλλωστε τυχαίο μέρος…
…αλλά το ιερότερο της μουσουλμανικής λατρείας στην Πόλη

Η μή αλλαγή όμως αποτελεί την εξαίρεση σε ένα τόπο που διαχρονικά οι μεταβολές ανέκαθεν ήταν εξαιρετικά γοργές. Κάποτε στο Τζιβαλί, ο ναός της Αγίας Θεοδοσίας ήταν το κέντρο της συνοικίας και ξεχώριζε με τον όγκο του. Τώρα όμως μοιάζει σχεδόν θαμμένος ανάμεσα σε κτίρια που κρύβουν όχι μόνον τα μυστικά του αλλά και την ογκόδη μεγαλοπρέπειά του.

Ο ναός της Αγίας Θεοδοσίας τότε…
…και τώρα. Χαρακτηριστική φωτογραφία όσον αφορά την μαζικότητα της οικιστικής εξάπλωσης
Και μπορεί τούτες τις ώρες να κάθομαι αναπαυτικά στην πολυθρόνα μου, αναμένοντας τις τελευταίες στιγμές του έτους μα γνωρίζω ήδη που και πώς θα ξεκινήσει σύντομα η νέα χρονιά. Να περιπλανιέμαι στα δαιδαλώδη Πολίτικα καλντερίμια, να θαυμάζω τις κατασκευές του παρελθόντος, να κατεβαίνω σε μυστικά υπόγεια, να προσκυνώ στις εκκλησιές της, να ζώ τον παλμό της Πόλης, να τριγυρνώ σπιθαμή προς σπιθαμή τα Τείχη της Βασιλεύουσας και να προσπαθώ να την βιώσω όσο πιο πολύ μπορώ μέσα μου…
Τότε…
…και τώρα….και το ταξίδι συνεχίζεται…

 

Πηγή:  tixamperiaapothnpolh2