Δουλειές του ποδαριού στην Πόλη

636

Το ότι στην ζώη δεν είναι πάντα όλα ρόδινα είναι σε όλους γνωστό. Η ζωή για ορισμένους ανθρώπους μπορεί να είναι πολύ σκληρή και η κάθε μέρα να φαντάζει σαν μία διαρκής πρόκληση. Από την άλλη πλευρά όμως κάθε άνθρωπος διαθέτει μέσα του το ένστικτο της επιβίωσης, που του επιτρέπει να σκαρφίζεται ιδέες ώστε να αντιμετωπίζει την σκληρή πλευρά της ζωής. Μέσα από την περιπλάνηση στα σοκάκια της Πόλης έχω συναντήσει όλα αυτά τα χρόνια πολλούς τέτοιους ανθρώπους και καταστάσεις. Κάθε φορά εκπλήσσομαι θετικά από την εφευρετικότητα τους μα και το δυνατό ένστικτό επιβίωσης που δείχνουν. Το σημερινό άρθρο θα δείξει μερικούς από αυτούς τους ανθρώπους μα και τα σκαρφίσματά τους κάνοντας διάφορες δουλειές του ποδαριού.

Οι λούστροι εξακολουθούν να υπάρχουν στην Πόλη. Καλοκαίρια και χειμώνες, πάλη για το μεροκάματο.

Εκτός από τους λούστρους, τους οποίους αγνοώ πλέον στην Ελλάδα, στην Πόλη συναντώ και άλλα ”επαγγέλματα” που συνήθως μου ζωγραφίζουν ένα χαμόγελο στα χείλη, δίνοντάς μου παράλληλα μαθήματα θετικότητας. Ένα τέτοιο χαμόγελο έλαμψε στο προσωπό μου όταν είδα την κινητή ψησταριά και τον χαμογελαστό ”σέφ” να τριγυρνά στα στενά των Βλαχερνών. Με κεφτέδες, λουκάνικα, κεμπάπ, μπριζόλες…ως και ψάρι τόλμησε να διαθέσει στην περιπλανούμενη τούτη ταβέρνα.

Κινητή ψησταριά! Όλα στα κάρβουνα και με τιμοκατάλογο!

Στην Πόλη άκουσα ένα ρητό που λέει πώς: αν ο Τούρκος δε χαράμιζε την εφευρετικότητά του μα την χρησιμοποιούσε για καλό σκοπό, τότε θα είχε φτάσει πρώτος στο φεγγάρι. Φυσικά φαντάζει υπερβολική η ρήση αυτή, μα ταυτόχρονα κρύβει και μία δόση αλήθειας. Τι να σχολιάσω για την εφευρετικότητα του πλανόδιου πωλητή στο Μποστάντζι ο οποίος πωλούσε μπαστούνια-καρέκλες!Έφερα στον νού μου την εικόνα με τους παππούδες να χαλαρώνουν πάνω στα μπαστούνια τους και με έπιασαν τα γέλια.

Το μπαστούνι-σκαμπό είναι όλα τα λεφτά! Η τελευταία λέξη της τεχνολογίας για την τρίτη ηλικία!

Η γραφειοκρατία στην Τουρκία και οι δημόσιες υπηρεσίες είναι μάλλον χειρότερες από εκείνες της Ελλάδας. Και εδώ υπάρχει το ανέβα-κατέβα στους ορόφους, η συλλογή εγγράφων και η συγγραφή δηλώσεων. Γιά όσους δεν κατέχουν πολλά γράμματα μα και για όσους δεν ευκαιρούν ή βαριούνται να ασχοληθούν με αυτή την ετοιμασία εγγράφων, υπάρχει η λύση του ”γραφιά του δρόμου” όπως τον ονόμασα. Στημένος με την γραφομηχανή του έξω από δημόσιες υπηρεσίες, εξυπηρετεί με το αζημίωτο τους ταλαίπωρους από την γραφειοκρατία πολίτες.

Το….γραφείο του δρόμου διαθέτει όλο τον αναγκαίο εξοπλισμό

Μία από τις πιό παράξενες δουλειές του ποδαριού είναι κατά την άποψή μου αυτή με τις ζυγαριές. Παντού στην Πόλη βλέπω ανθρώπους να κάθονται στον δρόμο, σχεδόν ζητιανεύοντας, έχοντας μπροστά τους μια ζυγαριά, την οποία οι περαστικοί χρησιμοποιούν για να ζυγιστούν! Σε οποιοδήποτε άλλο μέρος του κόσμου θα ήταν μια αποτυχημένη ιδέα. Στην Πόλη βέβαια όλα λειτουργούν σύμφωνα με άλλους κανόνες.

Οι δουλειές μάλλον πηγαίνουν καλά, αφού ο πιτσιρίκος είναι στημένος εδώ και 2 χρόνια σε έναν δρομάκο του Μποστάντζι
Ζυγαριές υπάρχουν πολλές,αυτή όμως είναι και τεχνολογικά εξελιγμένη και με ενσωματωμένο φακό για νυχτερινά ζυγίσματα
Συναγερμός στους ζυγιστές,οι αυτόματες ζυγαριές κλέβουν ήδη  αρκετή πελατεία!

Θα μπορούσα να γράφω για ώρες ακόμα για όλες αυτές τις δουλειές του ποδαριού που συναντώ στην Πόλη. Τουλάχιστον σας παρουσίασα μερικές αντιπροσωπευτικές. Άλλες πανέξυπνες και άλλες αναγκαίες για την επιβίωση. Το σίγουρο είναι πώς ακόμα και σε αυτόν τον τομέα, η Πόλη και ότι υπάρχει πάνω της είναι γεμάτη ζωντάνια και ιδιαιτερότητα. Δεν συμφωνείτε;