Κομπάνι- Σκληρές μάχες για την πόλη-σύμβολο στη Συρία. Ανάλυση

789

Οι μάχες στο Κομπάνι συνεχίζονται. Οι υπερασπιστές της πόλης φαίνεται να κέρδισαν λίγο έδαφος την Τετάρτη 8 Οκτωβρίου, με τη βοήθεια των αεροπορικών επιδρομών της συμμαχίας κατά των τζιχαντιστών (φώτο), ωστόσο μετά τις 5 το απόγευμα της ίδιας μέρας οι δυνάμεις του «Ισλαμικού Κράτους» εξαπέλυσαν μεγάλη αντεπίθεση. Χωρίς της βοήθεια χερσαίων δυνάμεων και ανεφοδιασμό απ’ έξω η πόλη, η οποία εξελίσσεται σε σύμβολο του αγώνα κατά της βαρβαρότητας των τζιχαντιστών, είναι αδύνατον να κρατηθεί.

Η βοήθεια μπορεί να έρθει μόνο από την Τουρκία, αλλά ο τουρκικός στρατός κοιτά από απέναντι χωρίς να πράττει τίποτα αλλά και χωρίς να δίνει την άδεια σε όσους θέλουν να βοηθήσουν τους πολιορκούμενους να το κάνουν. (Το ΥPG το κόμμα που ηγείται των Κούρδων της Συρίας έχει ζητήσει την δημιουργία διαδρόμου βοήθειας, ενώ και οι Κούρδοι του Ιράκ, οι Πεσμεργκά του κυρίου Μπαρζάνι, πρέπει να περάσουν από Τουρκικό έδαφος για φτάσουν στο Κομπάνι. Η Τουρκία μέχρι στιγμή στέκει αρνητική και στα δύο αιτήματα.)

Και ενώ κάθε ώρα που περνά είναι σημαντική, η τουρκική ηγεσία θέτει μία σειρά από όρους για να βοηθήσει έμπρακτα, προσπαθώντας να υποβάλει στις ΗΠΑ και τους συμμάχους της την δική της ατζέντα, που ως κορυφαίο θέμα έχει την ανατροπή του Προέδρου Άσαντ της Συρίας. «Η τουρκική ηγεσία βλέπει το Κομπάνι ως ευκαιρία και όχι ως απειλή» γράφει χαρακτηριστικά στην Al Monitor η Amberin Zaman , δημοσιογράφος γνωστή για τις εύστοχες αναλύσεις της αλλά και την επίθεση που εξαπέλυσε προσωπικά εναντίον της το περασμένο καλοκαίρι ο Πρόεδρος Ερντογάν για την κριτική της στην κυβέρνησή του. Η εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ πάντως δήλωσε ξεκάθαρα σε σχετικη ερώτηση πως οι στόχοι της «συμμαχίας των προθύμων» που είναι η εξόντωση της ISIS δεν έχει αλλάξει.

Τα τουρκικά μέσα και ίδιος ο κ. Ερντογάν προεξοφλούν έδω και μέρες την πτώση του Κομπάνι, δημιουργώντας κλίμα που παρουσιάζει ως άσκοπη την όποια ενέργεια για τη σωτηρία του, ωστόσο η άλωσή του δεν έχει επέλθει ακόμα και οι Κούρδοι της Τουρκίας- και όχι μόνο αυτοί- είναι ανάστατοι και εξοργισμένοι με την αδράνεια και την απροθυμία της κυβέρνησης για την υπεράσπιση, η έστω την ενίσχυσή του Κορμπάνι και των μαχητών που το υπερασπίζονται.

A Turkish soldier carries a Syrian Kurdish refugee baby from the Syrian border town Kobani, near the southeastern Turkish town of Suruc in Sanliurfa province

Τις τελευταίες μέρες, από την Δευτέρα 6 Οκτωβρίου το βράδυ, έχουν συμβεί εκτεταμένα επεισόδια σε 22 πόλεις της Τουρκίας (κυρίως στα νότια και στα ανατολικά, αλλά και σε Κωνσταντινούπολη, Σμύρνη, Άγκυρα) που οδήγησαν στο θάνατο 21 μέχρι στιγμής ανθρώπων, τον τραυματισμό εκατοντάδων, πολλές συλλήψεις και υλικές καταστροφές. Η κυβέρνηση απαγόρευσε την κυκλοφορία σε 21 επαρχίες σε 6 νομούς της χώρας, ενώ για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια εμφανίστηκαν τάνκς και στρατός στους δρόμους.

Η ειρηνευτική διαδικασία για το κουρδικό κινδυνεύει να τιναχθεί στον αέρα καθώς τόσο ο αρχηγός των ενόπλων δυνάμεων του PKK , όσο και ο αρχηγός Οτσαλάν από την φυλακή έχουν προειδοποιήσει για λήξη της εκεχειρίας σε περίπτωση που το Κομπάνι πέσει στα χέρια των τζιχαντιστών, εξαιτίας και της τουρκικής στάσης.

Turkish army tanks take up position on the Turkish-Syrian border near the southeastern town of Suruc in Sanliurfa province

Η τουρκική ηγεσία κατηγορείται ότι αποφεύγει να ενισχύσει τους Κούρδους της Συρίας και την οργάνωση τους το YPG και τους αντιμετωπίζει με μεγάλη δυσπιστία, αφήνοντας τους τζιχαντιστές να τους αποδυναμώσουν. Η Τουρκία τους θεωρεί συμμάχους του Προέδρου Άσαντ αλλά και του ΡΚΚ ,και δεν θέλει σε καμία περίπτωση τη δημιουργία αυτόνομων κουρδικών περιοχών στα σύνορα με την Συρία, όπως συμβαίνει στα σύνορα με του Ιράκ. Ο Πρόεδρος Ερντογάν δήλωσε πρόσφατα ότι η διεθνή κοινότητα δεν θα έπρεπε να βλέπει διαφορετικά το ΡΚΚ από την ISIS και ότι πρέπει να λάβει πρωτοβουλία και για την εξόντωση των Κούρδων αυτονομιστών που η Τουρκία (αλλά και οι ΗΠΑ) θεωρούν τρομοκρατική οργάνωση. Ωστόσο το ΡΚΚ με τις αξιόμαχες δυνάμεις , αποτελεί αυτή τη στιγμή μία από τις βασικούς πολεμίους του Ισλαμικού Κράτους και έχει φυσικά την ανοχή των ΗΠΑ που σε αυτή τη φάση πολεμούν τους τζιχαντιστές.

Turkish Kurds watch over Syrian town of Kobani as they stand near Mursitpinar border crossing in the southeastern Turkish town of Suruc in Sanliurfa province

Σε αυτό τον μύλο των περίπλοκων σχέσεων αντιπαλότητας και συμφερόντων η Τουρκία φαίνεται μέχρι στιγμής να μην κερδίζει τίποτα από τον πόλεμο αλλά να περιμένει την έκβασή του για να δράσει ανάλογα. Χαρακτηριστικός πάντως είναι ο σχολιασμός του αρθρογράφου Burak Bekdil της εφημερίδας Χουριέτ που σε άρθρο του περιγράφει χαρακτηριστικά την απομόνωση της τουρκική εξωτερικής πολιτικής: «Μετά από χρόνια σκληρής δουλειάς οι μάγοι της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής κατόρθωσαν να δημιουργήσουν μια άλλη εκδοχή της φράσης κλισέ «ο εχθρός του εχθρού μου είναι φίλος μου». Οι περισσότεροι εχθροί των εχθρών της Τουρκίας είναι επίσης εχθροί της Τουρκίας,». Και ακολουθεί σειρά γλαφυρών παραδειγμάτων που δεν περιορίζονται μόνο στο θέμα της Συρίας.

Η μάχη στο Κομπάνι δεν έχει τελειώσει, και δεν θα τελειώσει ακόμα και αν η πόλη πέσει στα χέρια της ISIS. Πέρα από ένα υψηλό συμβολισμό της για τον αγώνα εναντίον της τζιχαντιστικής βαρβαρότητας, η μάχη στο Κομπάνι και το αποτέλεσμά της ενδέχεται να αποτελέσει τη θρυαλλίδα για ευρύτερες και καθοριστικές εξελίξεις στην περιοχή.

null

* Φωτογραφίες απο Reuters

Γιάννης Γιγουρτσής